Materiały konferencyjne SEP 2026

Potwierdzenie roli struktury (vs McNaughton et al. 2025): ● Wyniki z GZM (wyższa różnorodność w zaroślach/nieużytkach) korespondują z badaniami z Nowej Zelandii, gdzie parki zdominowane przez krzewy wspierały bogatsze zgrupowania chrząszczy niż trawniki ● Złożoność strukturalna roślinności jest ważniejsza dla bioróżnorodności niż sama lokalizacja parku w gradiencie urbanizacji Zarządzanie jako filtr ekologiczny (vs Trigos-Peral et al. 2020): ● Podobnie jak w Warszawie, gdzie intensywnie pielęgnowane parki cechowały się homogenizacją fauny, w GZM trawniki wykazały zubożoną strukturę funkcjonalną ● Zarówno w Warszawie, jak i w GZM, brak zabiegów pielęgnacyjnych (lasy miejskie/nieużytki) sprzyja gatunkom o węższych wymaganiach siedliskowych Mechanizm degradacji (vs Stefanowicz et al. 2025): ● Dominacja owadów ssących (Hemiptera) na trawnikach w GZM jest biologicznym dowodem na „ecosystem disservices” ● Częste koszenie generuje stres fizjologiczny roślin i przesuszenie siedliska, co w GZM skutkowało brakiem grup wilgociolubnych, obecnych na nieużytkach