Materiały konferencyjne SEP 2026

W późnym etapie sukcesji na hałdach rozwój zarośli i drzew prowadzi do wzrostu zacienienia oraz ograniczenia udziału roślin światłolubnych, co często skutkuje spadkiem liczby gatunków kwiatowych i mniejszą dostępnością pożytku. Równocześnie zmienia się skład zespołów zapylaczy: rośnie udział gatunków lepiej przystosowanych do chłodniejszych, bardziej zacienionych warunków oraz bardziej wyspecjalizowanych, w tym trzmieli. Mimo potencjalnego obniżenia zasobów kwiatowych, ekosystem staje się bardziej uporządkowany i osiąga większą stabilność strukturalną.