Materiały konferencyjne SEP 2026

Znaczenie roślin miododajnych w ekosystemach W ekosystemach antropogenicznych, takich jak zwały skały płonnej o mineralnym podłożu, spontanicznie rozwijająca się roślinność może tworzyć naturalną mieszankę siedlisk o odmiennych warunkach termicznych, wilgotnościowych i troficznych. Heterogeniczność oraz zmienność podłoża sprzyja współwystępowaniu gatunków pionierskich, ruderalnych oraz roślin typowych dla późniejszych stadiów sukcesji. Obecność roślin miododajnych na takich powierzchniach może zwiększać atrakcyjność siedliska dla zapylaczy i wspierać utrwalanie kolejnych stadiów sukcesyjnych poprzez stabilizację zapylania. Jednocześnie globalnie obserwowany spadek liczebności wielu grup zapylaczy, w tym błonkówek, zwiększa znaczenie obszarów, które mogą pełnić funkcję lokalnych ostoi zasobów pokarmowych oraz elementów łączności ekologicznej w krajobrazie (Łopuch 2020). Zwały skały płonnej, mimo ich wysokiego przekształcenia przez działalność człowieka, mogą działać jak „wyspy pożytkowe” wśród terenów ubogich w zasoby kwiatowe, ułatwiając przemieszczanie się owadów między mikrosiedliskami oraz podtrzymując ich populacje w skali lokalnej.