Materiały konferencyjne SEP 2026

WNIOSKI WYNIKAJĄCE Z PRZEPROWADZONEGO AUDYTU Największe straty przesyłowe instalacji odmetanowania to pochylnie zbiorcze – wąskie gardła (DN 200/300), długie magistrale >10 km, brak drugiego stopnia sprężania –odbiory metanu. Lokalne kumulacje metanu w zrobach jest aktywnym źródłem emisji wtórnej, często poza zasięgiem klasycznego drenażu, reagujące na zmiany ciśnienia atmosferycznego. Ograniczona skuteczność klasycznego odmetanowania, gdyż konwencjonalne otwory drenażowe są krótkie nie nadążają za migracją metanu w górotworze, stąd niska efektywność ujęcia w strefach odprężonych i zrobach. Duży potencjał drenażu otworami kierunkowymi o długości 150–300 m, które umożliwiają: – ujęcie metanu zza zrobów, – odciążenie wentylacji, – stabilizację parametrów zasilania stacji odmetanowania. Identyfikacja krytycznych ograniczeń i potencjału