Szkoła Eksploatacji Podziemnej

W budownictwie kubaturowym zasadniczo klasyfikuje się dwa typy obiektów ze względu na ich zdolność do przenoszenia deformacji wynikających z eksploatacji górniczej. Są to budynki o konstrukcji, której elementy zaprojektowano na obciążenia programowe, ale bez uwzględnienia wpływów górniczych oraz budynki, dla których w projektowaniu zastosowano procedury uwzgledniające dodatkowe i wyjątkowe obciążenia pochodzące od planowanej eksploatacji górniczej. W pierwszej grupie obiektów znajdują się budynki o zaawansowanym wieku technicznym i historycznych już rozwiązaniach materiałowo-konstrukcyjnych oraz budynki wzniesione współcześnie, ale na terenie, dla którego początkowo, w trakcie realizacji inwestycji, nie przewidywano wpływów eksploatacji górniczej. Do drugiej grupy budynków zaliczyć należy te wznoszone w granicach czynnych obszarów górniczych oraz na terenach pogórniczych, które zagrożone są wystąpieniem obciążeń wyjątkowych wskutek aktywacji zrobów płytkiej eksploatacji i innych antropogenicznych nieciągłych deformacji podłoża budowlanego. We wszystkich wskazanych sytuacjach występują charakterystyczne szkody górnicze, które mają określone konsekwencje techniczne i organizacyjne w całym procesie wymaganego prawem górniczo-geologicznym „przywracania stanu poprzedniego” sprzed szkody, w warunkach konieczności dotrzymania wymaganych prawem budowlanym stanów granicznych nośności i użytkowalności.

W referacie przedstawiono przykłady, które pozwoliły opisać problemy wybranych rodzajów budynków oraz omówić kompleksowo skutki powstałych deformacji będących efektem działalności górniczej.