Szkoła Eksploatacji Podziemnej

Złoże Mo-Cu-W w Myszkowie, zlokalizowane w strefie kontaktowej bloku małopolskiego i górnośląskiego (strefa tektoniczna Kraków–Lubliniec), reprezentuje polimetaliczną mineralizację typu porfirowego o strukturze sztokwerku. Mineralizacja, genetycznie związana z waryscyjską intruzją granodiorytową, występuje w silnie zmetasomatyzowanych utworach ediakaru oraz w obrębie samej intruzji z towarzyszącymi dajkami porfirowymi. Podłoże paleozoiczne przykryte jest mezozoicznym piętrem strukturalnym o średniej miąższości 170 m.

W pracy przedstawiono wyniki hierarchicznej procedury modelowania geologicznego 3D, charakteryzującej się zróżnicowanym stopniem szczegółowości. W pierwszym etapie opracowano regionalny model ramowy o powierzchni 130 km² i zasięgu pionowym do 3 km. Ten model strukturalno-parametryczny, uwzględniający litologię oraz gęstość ośrodka skalnego, posłużył jako podstawa do przeprowadzenia inwersji grawimetrycznej, ukierunkowanej na weryfikację geometrii wgłębnych struktur geologicznych względem anomalii obserwowanych na mapach grawimetrycznych.

Drugi etap prac stanowiła budowa szczegółowego modelu w skali złożowej (do głębokości 1500 m). Przyjęto w nim uproszczony schemat litostratygraficzny, koncentrując się na precyzyjnym odwzorowaniu zmienności parametrów jakościowych. Bazując na zbiorze 58 tys. analiz chemicznych z 35 otworów wiertniczych, przeprowadzono modelowanie stochastyczne rozkładu zawartości Mo, Cu i W. Wykorzystanie metody sekwencyjnej symulacji Gaussowskiej (SGS) pozwoliło na uzyskanie wiarygodnej estymacji rozkładu metali, niezbędnej do szacowania zasobów przy zastosowaniu zmiennych kryteriów bilansowości oraz wartości ekwiwalentnej.

Zintegrowany model 3D, wspierany nowoczesną analityką śladową metodą LA-ICP-MS, stanowi kluczowe narzędzie w interpretacji metalogenezy regionu oraz wyznaczaniu nowych celów poszukiwawczych dla złóż satelitarnych wzdłuż krawędzi bloku małopolskiego.