Szkoła Eksploatacji Podziemnej

Utrzymanie stateczności wyrobisk przyścianowych, w szczególności chodnika podścianowego jest kluczowe dla cyklu urabiania w systemie ścianowym. W celu jego zabezpieczenia, oprócz obudowy podporowej podatnej powszechnie stosuje się kotwienie stropu, które ma na celu wzmocnić rozwarstwiający się górotwór oraz podciągi, które mają ustabilizować obudowę poddaną wzmożonym ciśnieniom przed frontem ściany. Dobór obudowy jest jednak wykonywany w oparciu o rozpoznanie górotworu, które ma miejsce we wcześniej drążonym chodniku. Na tej podstawie dobierane są właściwości skał i dobór obudowy, często za pomocą modelowania numerycznego.
Sytuacja geomechaniczna wokół wyrobiska istotnie się jednak zmienia w chwili rozpoczęcia oddziaływania ciśnień eksploatacyjnych. Związane jest to przede wszystkim z coraz większa strefa spękań, która sprawia, że jakość górotworu się pogarsza. W efekcie zaprojektowana obudowa jest poddana znacznie większym obciążeniom, a skały wokół wyrobiska zaczynają intensywniej przemieszczać się do wyrobiska. W niniejszym referacie przedstawiono, jak pierwotnie zaprojektowana obudowa może zachowywać się i jakie zmiany stanu naprężenia i wytężenia zajdą w górotworze, gdy nastąpi propagacja spękań w otaczających wyrobisko skałach i jakość górotworu się pogorszy. Ocenę taką pokazano na przykładzie modelowania numerycznego i monitoringu wyrobisk podścianowych prowadzonych w LW Bogdanka.