Polski
Angielski
Zastosowanie technologii batymetrii hydroakustycznej w monitorowaniu dna zbiorników odpadów poflotacyjnych – ograniczenia i wyzwania w warunkach niejednorodnych osadów
Sesja: Zastosowanie technologii batymetrii hydroakustycznej w monitorowaniu dna zbiorników odpadów poflotacyjnych – ograniczenia i wyzwania w warunkach niejednorodnych osadów
Godzina/Sala: - -
Tytuł: Zastosowanie technologii batymetrii hydroakustycznej w monitorowaniu dna zbiorników odpadów poflotacyjnych – ograniczenia i wyzwania w warunkach niejednorodnych osadów
Title: Application of hydroacoustic bathymetry technology in monitoring the bottom of tailings storage facilities – limitations and challenges in heterogeneous sediment conditions
Eksploatacja obiektów unieszkodliwiania odpadów poflotacyjnych wymaga stałego i wielowymiarowego monitoringu, jednym z jego elementów jest pomiar głębokości akwenu utrzymywanego w jego obrębie. Głównymi potrzebami regularnego wykonywania pomiarów batymetrycznych na tego typu obiektach są
• monitorowanie zmian położenia lustra wody,
• monitorowanie ilości (objętości) wody w zbiorniku,
• określanie powierzchni i obwodu zwierciadła wody,
• monitorowanie zmian topografii dna akwenu.
Powyższe informacje pozwalają na bezpieczniejszą i bardziej racjonalną eksploatację obiektu. Znajomość aktualnej topografii dna może być wykorzystywana przez służby hydrotechniczne w celu opracowania odpowiedniego harmonogramu zrzutów odpadów w celu zapewnienia równomiernego oraz łagodnego rozkładu szlamów poflotacyjnych w czaszy zbiornika.
Niniejszy referat przedstawia możliwości wykorzystania systemów hydroakustycznych (echosond) do monitorowania batymetrycznego akwenów na obiektach unieszkodliwiania odpadów poflotacyjnych. Porównano w nim metody ręczne pomiaru głębokości z zaawansowanymi technikami hydroakustycznymi, w tym echosondami jednowiązkowymi (SBES) zainstalowanymi na pływającym dronie oraz łodzi. Autorzy przedstawiają analizę dokładności obu metod pomiarowych, możliwej do osiągnięcia gęstości opróbowania w zestawieniu z efektywnością operacyjną, a także ograniczeń obu metod w przypadku dna o niejednorodnej strukturze oraz osadach dennych o niskiej konsolidacji.
